Το σύνθημα “Ψωμί – Παιδεία – Ελευθερία” παραμένει ζωντανό αλλά ανεκπλήρωτο.
Την ιστορική σημασία της εξέγερσης του Πολυτεχνείου, τις επίμονες απόπειρες αμφισβήτησής της, καθώς και τον ρόλο της λεγόμενης «γενιάς του Πολυτεχνείου» στη μεταπολιτευτική περίοδο ανέλυσε ο δικηγόρος Γιάννης Μαντζουράνης, μιλώντας στον ραδιοφωνικό σταθμό «MegaNews 104,6» και στον δημοσιογράφο Ιορδάνη Χασαπόπουλο.
Κατά τη διάρκεια της συζήτησης, ο κ. Μαντζουράνης υποστήριξε ότι, ήδη από την επομένη της εξέγερσης, «δυνάμεις της αντίδρασης και της συντήρησης» επιχειρούν να ελαχιστοποιήσουν το μήνυμα του Πολυτεχνείου και να αποσιωπήσουν τις ευθύνες της Χούντας για τα θύματα.
«Αρνούνται, ως γνωστοί και κατ’ επάγγελμα αναθεωρητές της ιστορίας και αρνητές της αλήθειας, μια πραγματικότητα που έχει σε μεγάλο βαθμό παραδεχθεί και το «Πόρισμα Τσεβά», όπου αναφέρονται 34 νεκροί και 1.040 τραυματιές. Επίσης χαρακτήρισε τον Δημήτριο Τσεβά πρόσωπο υπεράνω υποψίας. Κατά τον ίδιο, η διαχρονική απήχηση της επετείου στη νεολαία οφείλεται στο γεγονός ότι το τρίπτυχο «Ψωμί – Παιδεία – Ελευθερία» παραμένει επίκαιρο.
Σχολιάζοντας τις δηλώσεις της προέδρου της «Φωνής Λογικής», Αφροδίτης Λατινοπούλου, η οποία χαρακτήρισε «βαρεμένους» όσους συμμετέχουν στις εκδηλώσεις μνήμης του Πολυτεχνείου, ο κ. Μαντζουράνης απέδωσε αυτή τη ρητορική αυτή σε προσπάθεια προσέγγισης ενός υπερσυντηρητικού και ακροδεξιού ακροατηρίου. «Το Πολυτεχνείο δεν ανήκει σε κόμματα, δεν ανήκει σε οργανώσεις. Το Πολυτεχνείο ήταν κυρίως μια εκδήλωση αυθορμητισμού των μαζών», υπογράμμισε. Στη συνέχεια, πρόσθεσε ότι «στο Πολυτεχνείο είχαν ρόλο και οι οργανώσεις, αλλά τον κύριο λόγο τον είχαν οι φοιτητές και οι πολίτες, που συνέρρεαν ή συμμετείχαν, διαδήλωναν, διαμαρτύρονταν και ζητούσαν ‘Ψωμί – Παιδεία – Ελευθερία’».
Μετεφέρε την προσωπική του εμπειρία, για μαζική συρροή πολιτών από κάθε γωνιά της Αθήνας, «μια επαναστατική ατμόσφαιρα, και σ’ αυτή δεν μπορούσε να αντιταχθεί παρά μόνο με τανκς και αίμα το στυγερό καθεστώς της Χούντας». Επίσης, τόνισε ότι «το Πολυτεχνείο άνοιξε τη ρωγμή στο καθεστώς, που έγινε τελικά ολόκληρο ρέμα με συνεπακόλουθο την κατάρρευση της Χούντας αφού όμως καταστρεψε τον κυπριακό ελληνισμό, εξαιτίας της προδοσίας της Κύπρου. Δεν ήταν μόνο δολοφόνοι, ήταν και προδότες αυτοί που σήμερα παριστάνουν τους υπερπατριώτες».
Τέλος, ο κ. Μαντζουράνης χαρακτήρισε «εντελώς ψευδή» την άποψη ότι η γενιά του Πολυτεχνείου ευθύνεται για τις παθογένειες της Μεταπολίτευσης. Όπως εξήγησε, αυτή η γενιά αριθμούσε εκατοντάδες χιλιάδες νέους, εκ των οποίων μόλις μερικές δεκάδες ενεπλάκησαν ενεργά στην πολιτική. Κατά την εκτίμησή του, ακόμη και όσοι εξ αυτών στελέχωσαν κόμματα, «ουδέποτε ως γενιά, ως σύνολο, άσκησε εξουσία, ώστε να μπορεί να της αποδοθεί το σημερινό κατάντημα της πατρίδας μας».