𝚮 𝚫𝛊𝛋𝛂𝛊𝛐𝛔ύ𝛎𝛈 𝛆ί𝛎𝛂𝛊 𝛊𝛅έ𝛂 𝛍𝛆 𝛑𝛂𝛄𝛋ό𝛔𝛍𝛊𝛂 𝛊𝛔𝛘ύ

Σχεδόν πάντα πριν ή µετά τη δηµοσιοποίηση µιας δικαστικής κρίσης, όπως λ.χ. απόφαση δικαστηρίου, βούλευµα, ένταλµα σύλληψης ή προσωρινής κράτησης κ.λπ., διακινούνται στα ΜΜΕ και µέσα κοινωνικής δικτύωσης δύο δηλώσεις-κλισέ, «έχω εµπιστοσύνη στην ελληνική ∆ικαιοσύνη» και «όλες οι δικαστικές αποφάσεις είναι σεβαστές», πλην όµως ουδεµία εκ των δύο αντιστοιχεί στην πραγµατικότητα.

Και αυτό γιατί δεν υπάρχει ελληνική, γαλλική κ.ο.κ. ∆ικαιοσύνη, αφού η ∆ικαιοσύνη είναι ιδέα µε παγκόσµια ισχύ, προς πραγµάτωση της οποίας οφείλουν να κατατείνουν τα συστήµατα απονοµής δικαιοσύνης στα δηµοκρατικά κράτη δικαίου.

Αρα, όποιος ισχυρίζεται ότι εµπιστεύεται την ελληνική, γαλλική κ.ο.κ. ∆ικαιοσύνη ουδέν έτερον εννοεί εκτός από το δικαστικό σύστηµα, που απαρτίζεται από δικαστικούς και εισαγγελικούς λειτουργούς. ∆υστυχώς η πλειοψηφία των Ελλήνων δεν εµπιστεύεται το δικαστικό σύστηµα, όπως προκύπτει από δηµοσκοπήσεις και εκθέσεις διεθνών οργανισµών.

Συνεπώς όσοι διακηρύσσουν την εµπιστοσύνη τους στην «ελληνική ∆ικαιοσύνη» µάλλον προσπαθούν να δηµιουργήσουν εντυπώσεις υπέρ αυτών για λόγους που δεν αποκαλύπτουν καλές προθέσεις.

Και η άλλη κλισέ διακήρυξη «όλες οι δικαστικές αποφάσεις είναι σεβαστές» δεν ανταποκρίνεται στην αλήθεια.

Και αυτό γιατί δεν είναι ορθές όλες οι δικαστικές αποφάσεις και γι’ αυτό προβλέπoνται η έφεση και η αναίρεση προς διόρθωση των άδικων και εσφαλµένων αποφάσεων.

∆ηλαδή δεν µπορεί να είναι σεβαστή µια πρωτόδικη απόφαση και µια εφετειακή απόφαση που εξαφανίζει την πρωτόδικη. Μια εκ των δύο είναι σεβαστή και µάλιστα αυτή που έχει ειδική και πλήρη αιτιολογία και έτσι πείθει για την ορθότητα της διαδίκους και πολίτες.

Ωστόσο όλες οι δικαστικές αποφάσεις είναι δεσµευτικές και πρέπει να εφαρµόζονται µέχρι την τυχόν εξαφάνισή τους µετά την άσκηση και αποδοχή ενός ένδικου µέσου.

Συνεπώς γίνεται διάκριση µεταξύ µιας δεσµευτικής και µιας σεβαστής δικαστικής απόφασης, αφού µια δικαστική απόφαση µπορεί να είναι δεσµευτική αλλά όχι σεβαστή.

Στην προκειµένη περίπτωση, έπειτα από µήνυση της πρώην αρεοπαγίτου και ανακρίτριας στην κατ’ άρθρο 86§4 του Συντάγµατος ανάκριση, Κωνσταντίνας Αλεβιζοπούλου, το Εφετείο Αθηνών, µε πρόεδρο εφετών την κ. Ελένη Τσίτσιου, εξέδωσε µια αθωωτική απόφαση που είναι ορθή, επαρκώς αιτιολογηµένη και γι’ αυτό όχι µόνο δεσµευτική αλλά και σεβαστή. Προφανώς δεν αποκλείεται να ασκηθεί εισαγγελική έφεση έπειτα από αίτηση µιας πρώην αρεοπαγίτου, που συνδράµει σθεναρά ο επίσης πρώην αρεοπαγίτης σύζυγός της. Αλλωστε η κακώς νοούµενη συναδελφική αλληλεγγύη δεν επιπολάζει µόνο στις θάλασσες αλλά και µεταξύ συναδέλφων.

Γιάννης Μαντζουράνης

Δικηγόρος